O mnie
Natalia Dawidczyk
Poznajmy sieę
Jestem pedagożką, po studiach podyplomowych z psychotraumatologii. Od kilku lat uczę się – i coraz odważniej praktykuję w swoim życiu i pisaniu – filozofię Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach.
Ciche Pytania TSR to mój notes z drogi: z notatek po rozmowach, z podkreśleń w książkach, z pytań, które wracają uparcie — co naprawdę pomaga? co buduje odporność, kiedy wielkich sił nie ma?
Był czas, kiedy szukałam siebie daleko od domu — wyjechałam na prawie pięć lat do Ameryki. Tam pierwszy raz usłyszałam o TSR i zobaczyłam, jak „po ludzku” może brzmieć rozmowa o zmianie.
Bardzo inspiruje mnie Milton H. Erickson: jego szacunek do świata drugiej osoby, uważność na szczegół, język, który nie rani, tylko otwiera. Fascynuje mnie jego delikatna sztuka pracowania z tym, co już jest w życiu człowieka, zamiast narzucać mu „inny” scenariusz. To od niego uczę się języka ciekawości, metafory i humoru, a także zaufania, że małe, osadzone w codzienności zmiany potrafią nieść najwięcej.
Uczyłam się też blisko ludzi i ich kontekstu — ważnym rozdziałem była Ghana, gdzie w ramach współpracy z Polską Pomocą Humanitarną wspierałam dzieci i nauczycieli. To doświadczenie do dziś uczy mnie pokory i ciekawości.
Na co dzień superwizuję swoją pracę i jestem w toku ścieżki certyfikacyjnej TSR. Przede mną długa, pewnie wyboista droga — mam nadzieję, że dam radę nią iść kawałek po kawałku.
Piszę tutaj jako człowiek w procesie uczenia się języka, który robi miejsce na pełniejsze życie. Interesują mnie rzeczy małe i prawdziwe: chwile, w których jest o włos lżej, oraz warunki, które temu sprzyjają. Reszta może poczekać.